Protestantse synode schrijft in Lunters bos verklaring in solidariteit met Palestijnen

"Wij vragen jullie om de kerk te zijn." Die woorden gaf Omar Haramy (Sabeel Jeruzalem) de Alternatieve Synode mee, een groep van ruim twintig predikanten en theologen uit de Protestantse Kerk in Nederland die zaterdag 18 april bij elkaar kwam in Lunteren. Naast 'De Werelt', de plek waar de 'andere' synode van de Protestantse Kerk vergaderde. De Alternatieve Synode boog zich over het Kairos 2-document, dat door een brede groep Palestijnse christenen eind 2025 is uitgebracht als indringende oproep aan de Europese kerken.

Lees hier Kairos 2

Dicht bij de natuur was met campingstoelen en kleedjes een vergaderruimte ingericht. Zonder tl-licht of systeemplafond, die vaak de sfeer bepalen. En wellicht ook de uitkomst. Riet Bons gaf bij de check-out aan het eind van de bijeenkomst aan dat ze blij was met de "rommelige" omgeving: appeltjes, koekjes, kleedjes, koffie. Een breuk met de overweldigend "nette" zalen waarin kerken doorgaans vergaderen.

Drie vragen lagen in het midden van deze synode, die alle drie verband houden met Kairos-2. Ten eerste, hoe de synode zich wil verhouden tot de realiteit van genocide, apartheid en bezetting in de Palestijnse gebieden. Ten tweede, hoe deze situatie ook betrekking heeft op ons zelf, onze Nederlandse cultuur die mede getekend is door kolonialisme, racisme en witte suprematie. En tot slot, welke toekomst de synode voor zich ziet.

Riet Bons sprak bij de opening van de synode. Daarna verzorgde Janneke Stegeman een videoverbinding met Omar Haramy. Die benadrukte dat deze synode dé synode is, dat deze groep dé kerk is. Vervolgens trok Dion Forster in zijn bijdrage de parallel tussen het Zuid-Afrikaanse en het Palestijnse Kairos-document. De synodeleden gingen in groepjes uiteen om van gedachten te wisselen over een uit te brengen statement.

Doordat De Werelt last minute de reservering van de Alternatieve Synode cancelde, veranderde de bijeenkomst in een 'hagenpreek'. De andere synode zag bovendien helaas geen kans de verklaring van de Alternatieve Synode in ontvangst te nemen. Wel brachten diverse leden van die andere synode een bezoekje aan onze vergadering om steun te betuigen. En er waren journalisten en fotografen van Trouw en het Nederlands Dagblad aanwezig.

De groepjes overlegden een uur met elkaar en leverden hun eigen inbreng. Die is vervolgens gesmeed tot een geheel, dat aan de synode is voorgelegd ter instemming. Met grote eensgezindheid aanvaardde de synode vervolgens de verklaring en gaf het organiserend team de opdracht en het vertrouwen om de tekst nog verder aan te scherpen. Binnenkort zal de verklaring hier gepubliceerd worden.

Centraal op het synodeterrein was een klein monument opgericht. Met een keffiyah, een bijbel, een rozenkransje uit Jeruzalem, keramiek uit Hebron en een houten hartje - een van de vele hartjes die zijn gemaakt van olijfhout om de vermoorde kinderen van Gaza te gedenken.

De Alternatieve Synode kiest een eigen weg. Na diverse Rode Lijn-protesten voor de deur van het dienstencentrum van de PKN, die door de kerkbestuurders vakkundig terzijde geschoven zijn, is het tijd het stof van onze kleding de kloppen en verder te gaan. Want er is een kerk, een protestantse kerk, die wel solidair staat met het Palestijnse volk en met ieder ander die lijdt onder marginalisering en onderdrukking. Die kerk kwam niet voor het eerst samen in de open lucht - ongetwijfeld ook niet voor het laatst. En die kerk zal haar stem blijven laten horen.

Kairos 2 roept ons op tot werkelijke solidariteit, in woord maar vooral ook in daden. Te makkelijk verschuilen we ons achter het excuus "wat kunnen wij nu doen?" Velen in ons land, ook de kerken, hebben invloed. En als massa hebben we met z'n allen zéker invloed. In de woorden van Kairos: "Christelijke solidariteit betekent dat we de lokale kerk bijstaan en ondersteunen in haar standvastigheid. Het betekent dat we die standvastigheid van gelovigen in het land versterken en dat we de kerk en christelijke instellingen die de op geloof gebaseerde en humanitaire missie ter plaatse belichamen en ondersteunen. We hernieuwen onze oproep aan christenen wereldwijd om zich te verzetten tegen de belegering van christenen in het Heilige Land, om de levende stenen te bezoeken, om te getuigen en te reageren op wat men ziet en om bij te dragen aan het versterken van de standvastigheid van de Palestijnen en de christelijke Palestijnen onder hen. Dit is onze oproep: “Kom en zie.” Vertel vervolgens waarvan men getuige was, reageer erop en sta de standvastige kerk bij."

Op zaterdag 9 mei is er een studiedag over het Kairos 2-document. Iedereen die geïnteresseerd is, is hierbij van harte welkom! Aanmelden vooraf is vereist, en de aanmelding staat nog open.

Lees hier meer over de Kairos 2-dag!