na de genocide?

Bijdrage van Matthea Westerduin bij het Rode Lijnprotest van 20 maart bij de PKN.

spreek niet over ons

niet overons

als je

niks doet kun

je beter zwijgen zwij

gen

zwijg

je doet alsof

het over is

voorbij

maar

alles

wordt

als de wereld

denkt dat een genocide

voorbij

over naar de

orde

van

de

dag

wist ons

uit langzaam snel

ons vel

de stof

niks mag

blijven

voor

de

goede

jouw woorden

voelen vies wreed

dit gedicht wat

doe je

ben je vergeten

dat jouw theologie jouw

poëzie jouw kunst

ons heeft

uitgewist

stil

gemaakt ons

ontembare

de zachte

geur

ons

vel

we horen je

zwijgen terwijl wij

vechten tegen jouw

genocide, jouw wapendeals

jouw verstikkende taal

van

vrede

verlangen

wolk van gebeden

witte handen in

onze wond

je spint poëtische woorden om onze vernietiging zwijg

hoor je

niet onze vraag

die stil blijft hangen in jouw

lucht

je kan nog steeds

iedere dag ieder

niet naar de

orde van de

dag jouw

wanhopige

vrede

IN GODS NAAM

neem afscheid van de goede

orde die ons tot

waanzin

drijft

kan je

erkennen

dat jij niet

klein niet klein

bent maar Herodes Pilates

met je laffe handen in het water

durf ik dat te

zeggen dat

ik de m

acht

ben

dat mijn goede lieve

vrede kapot moet

vernietigd

en dat we het dan

zorgvuldiger

doen zorgvuldiger

zachter

luisterend

naar het

geweld

van de

vrede die genocide

is dat we je niet

smoren

maar

onze stem

verheffen

met de jouwe

STOP DE GENOCIDE

van

onze

kerk van

onze theologie

die al kapot

was al heel

lang kapot

is